Vervreemdend

Vervreemdend. Zo typeer ik mijn ervaringen nadat ik weer eens afgedaald ben naar het zuiden om mijn ouders met een bezoekje te vereren. Een kort wandelingetje door een omgeving die ooit de mijne was. Ik loop langs de bibliotheek, die blijkbaar geen bibliotheek meer is. De Hubo is een sportschool geworden. Een schoenenwinkel is er ook niet meer. En ineens is er zomaar een Hema verrezen. En ik ben toch nog niet zo lang geleden hier geweest.

Jammer, de anti-Wilderssticker die ik op een lantaarnpaal had geplakt en het enkele jaren heeft uitgehouden, zit er ook al niet meer. Tegenover deze lantaarnpaal is een keukenwinkel verrezen. En de bank is er ook al niet meer. Verhuisd naar god weet waar.

In de keukenwinkel zat vroeger een bazar. Je kon er rookwaren kopen, huishoudelijke artikelen, maar ook speelgoed. Mijn eerste plastic boerderijbeestjes kwamen er vandaan. Ik geloof dat mijn ouders er nog wat artikelen van moeten hebben. Uit de tijd dat spullen gemaakt werden om lang mee te gaan.

Tegenover de bazar lag een fourniturenzaakje van een oude vrouw die om onduidelijke redenen de kloek van Gulik werd genoemd. Ze is ergens in de jaren 70 overleden. Ik kan me nog vaag het moment herinneren dat haar uitvaart was, tenminste, het moment dat mijn moeder er melding van maakte.

Als het weer wat beter is, ga ik de andere kant eens verkennen. Het gebied rond mijn middelbare school moet zo onderhand wel volgebouwd zijn vrees ik. Toen ik een jaar of 4/5 was, ging ik daar met mijn zus en opa veldbloemen plukken. Mijn vader maakte me tijdens een zondagse wandeling in dezelfde veldrijke omgeving attent op een vogel, die hoog boven onze hoofden het hoogste lied had. Een veldleeuwerik. En terwijl we deze wandeling maakten, kwam uit het graan veelvuldig het geluid van de geelgors.

Met het volplempen van deze ooit zo mooie omgeving met bakstenen zijn deze rustgevende geluiden helaas verdwenen.

Advertisements
This entry was posted in Algemeen. Bookmark the permalink.

One Response to Vervreemdend

  1. Koos Quark says:

    A la recherche du temps perdue.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s