Een bezoekje aan Urk

Ik was nog nooit op Urk geweest. Mijn kennis ging niet verder dan het Urker Mannenkoor en het feit dat het om een voormalig eiland ging. Verder wist ik nog dat het een bijzonder interessant gebied is voor genetisch onderzoek. Een groot deel van de Urkers is verwant met elkaar, waardoor er veel bijzondere erfelijke aandoeningen te vinden zijn. En ja, dat het een behoorlijk christelijke gemeenschap is.
Gisteren mocht ik zelf voor mijn werk naar dat Urk. Het bleek ook een erg leuk dorp te zijn om een wandeling te maken.

Deze wandeling begon bij de apotheek. Deze is gevestigd in het voormalige postkantoor. Het ziet er erg modern uit. Maar dat is in een groot deel van het dorp zeker niet het geval.

Deze foto kon ik niet laten. De naam Wakker is typisch Urks.

Uiteraard is het een vissersdorp. Gelukkig zijn de vissershuisjes niet vervangen door nieuwbouw.
Wat me overigens het meest opviel was de afwezigheid van graffiti. Heerlijk. Overal schattige vissershuisjes.

En natuurlijk was de Heere ook niet ver te zoeken.

Twee kerken…

En een kerkhof…

Opvallend was een geheel vervallen bakkerij. Afgezien van verrot hout en een kapot raam, was er geen sprake van verdere moedwillige vernieling.

Wat dit huis precies was, weet ik niet. Maar het zag er wel erg interessant uit.

En de smalste deur die ik ooit gezien heb. Deze was tussen twee huizen. De ruimte werd gebruikt om er wat dakpannen en eventueel een ladder op te bergen. Hoe je er ooit iets uit moet krijgen, is me een absoluut raadsel.

En zoals je kunt verwachten in een vissersdorp, de haven….

Een monument voor allen die de zee tot zich genomen heeft.

En een blik op het IJsselmeer, de vroegere Zuiderzee…

Het visserskarakter werd nog iets versterkt met dit visbeeld

En daar hoort dan weer een huis dat Zeezicht heet bij.

Een opvallend bord was dit. Vanwege de zoektocht naar de oermens, bleken wetenschappers zelfs grafschennis niet te schuwen.

Verder vielen me de grote aantallen mussen op. Helaas waren ze niet zo happig om op me te wachten…

En deze kachel vond ik gewoon aardig om op de foto te zetten..

Een grappige anekdote hoorde ik over de postbezorging. Het oude deel van Urk is zodanig onoverzichtelijk gebouwd, dat de postbezorging er een prestatie op zichzelf is. Een postbezorger die ziek wordt, kan alleen vervangen worden door iemand die de weg kent. Iemand van buiten komt er echt niet uit.

Uiteraard hebben we een visje gegeten. Het werd ons aangeraden om dat bij Baarssen te doen. Dat was inderdaad een gouden tip. Ik heb er bovendien een emmertje sardines in het zuur meegenomen. En bij de plaatselijke slijter een fles Urker kruidenbitter. Ook niet verkeerd. Met die kruidenbitter heb ik Urker koffie gemaakt. Koffie, kruidenbitter en slagroom.

Ik ga zeker nog eens terug. Alleen dan wel iemand met een rijbewijs regelen. Met het OV kost het vanuit mijn woonplaats drieeneenhalf uur om daar te komen. Met de auto was het een uurtje.

Advertisements
This entry was posted in Algemeen, Foto and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Een bezoekje aan Urk

  1. Koos Quark says:

    Waar is het water
    waar is de haven
    waar je altijd horen kon
    we gaan aan boord.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s